Vannacht om 1.00 is het zover… dan is het 10 jaar geleden dat ik voor het laatst een sigaret rookte… Ik weet nog dat ik m’n pakje sigaretten net open had gemaakt… dus er zaten volgens mij nog 18 sigaretten in… die (inclusief mijn aansteker) heb ik de volgende ochtend aan mijn collega gegeven met de mededeling “ik ben gestopt met roken”
Ik was al eerder gestopt maar hield het nooit vol… maar nu had ik gedaan wat het boek van Alan Carr zei… gewoon door roken tot het laatste hoofdstuk… Ik begon om 1.00 aan het laatste hoofdstuk en dat zei “je rookt nu je laatste sigaret.” Ik dacht dit kan ik… dit wil ik… dus dit doe ik…
Ik weet nog dat mijn moeder na een paar dagen zei ik vind het zo heerlijk je te knuffelen nu je weer naar jezelf ruikt… en elke keer als ik riep “IK WIL EEN SIGARET” dat mijn dochter half in paniek raakte want stel je toch eens voor dat ik weer zou roken… nee hoor dat wilde ze echt niet… Of hoe in paniek ik zelf wakker werd als ik droomde dat ik rookte… Ik wilde het echt niet meer…
Nu is het dus alweer 10 jaar geleden… 10 jaar… Jammer dat ik niet heb bijgehouden wat het me financieel scheelt… maar heej… na 12 jaar roken is 10 jaar niet roken toch wel iets belangrijker dan een financieel plaatje… en ik ben echt freakin trots op mezelf… Zo…
Proficiat!! 😆 ik weet hoe je je voelt ik ben zelf afgelopen september 2 jaar gestopt;)
Dikke duim voor jou!!! Mooi dat ’t zo is gegaan. Ik kan met veel plezier zeggen dat ik ’n incidentele roker ben en ‘r nog érg van geniet. Ik hóef niet, ik mág! Kan zó dagen níet roken en zó weer ’n week elke dag ’n paar (meestal wanneer mijn stiefdochter hier is, dan roken we samen). Lekker als ’t kan, geen drama als ’t niet kan. Hier binnen gebeurt ’t zéker al járen niet meer en dat vind ik wel erg prettig.
Super knap! Heb je maar mooi geflikt!