Het duurde een maand… een maand lang liep ik niet… gisteren had ik een gesprek met de specialist uit het ziekenhuis (ook wel de gynaecoloog genoemd =)) en dat gesprek was verhelderend… Ik heb ook echt specifiek gevraagd of ik weer mag sporten… Ik mocht dus alles…

vanochtend had ik voor het eerst geen pijn… alsof de spanning eraf was… Ik was om 6 uur al even wakker door Jamie en toen dacht ik al… Ik kan nu wel even gaan lopen… maar toen had ik toch nog geen zin… Peter ging om half 9 al met de club lopen dus besloot ik om me, even voor half 10, om te gaan kleden… ik mocht van mezelf voor 2 km naar buiten gaan… 3 vond ik fijner (ik vind 2 zo weinig hahaha) het werden er 4,8 km… en het voelde zo goed… heb de hele tijd naar mijn buik “geluisterd”

Ik had ook nog een hele leuk ervaring… ongeveer een km van huis sprak een andere hardloopster me aan… “dat de wind wel heel koud was” en we raakten in gesprek… zij paste haar tempo aan mij aan… en we liepen kletsend verder… geweldig… bleek ze ook nog eens hier linksachter te wonen…

Ja het was echt een geslaagde run… we gaan dus weer lekker opbouwen… =D (voel nu wel mijn onderrug een beetje oeps…)