Beetje jammer…

Ging ik een lekker rondje lopen ging het heel hard regenen… maar ja ik stond al buiten… terug naar binnen was geen optie… De GPS van m’n hardloophorloge wilde niet dus ik begon alvast… ik dacht ik kijk wel op m’n runtastic wat ik gelopen heb… aangezien ik die ook altijd aanzet… Dat horloge heb ik immers alleen maar voor het bijhouden van mijn ronde tijden gekocht… (ja ook wel een beetje voor de statistieken… nummerfreak)

M’n horloge was dus pas 700 meter van huis klaar en kon ik op start drukken… Omdat het toch wel hard regende besloot ik mijn telefoon van mijn jaszak naar mijn broekzak te verplaatsen… alleen is er toen iets gebeurt waardoor hij bij 1.12 km gestopt is met tellen van de km maar niet van de tijd… of ook deels de tijd want volgens runtastic heb ik maar 54 minuten gelopen en volgens mijn horloge 1 uur en 10 minuten (+ ca 4 minuten voor die 700 meter)

Ik kan daar dus heel slecht tegen… maar ik heb toch maar weer even 10 km gelopen….

 

ps. kaartje is clickable… 

en weg was Juli……..

elke keer begin ik weer hetzelfde… “shit heej, weer zo lang geleden dat ik voor het laatst geblogd heb” en nu is er zelfs ruim anderhalve maand voorbij… zo floep is ie weg… Een ober op Fuerteventura zei vorig jaar dat daar een Spaans gezegde voor is… weet alleen niet meer wat hij nou ook alweer zei… iets van “zo ben je er en zo is het alweer voorbij”

Anyway… waarom ik niet geblogd heb… I don’t know… geen tijd… geen zin… te weinig inspiratie… heb me wel regelmatig aan het verkeer gestoord… (vooral fietsers en wandelaars op en langs het fietspad in Almere…) Mensen kijken gewoon niet meer om zich heen… zitten vaak vast in hun – aan hun hand vastgegroeide – telefoon… Of vliegenplagen in Almere… ook langs het fietspad (verschrikkelijk – ook tijdens het hardlopen)

ooohhh hardlopen… laten we het daar eens over hebben… Ik had een heel mooi schema gemaakt bij Asics op de site… en dat ging 3 weken goed… en toen gingen we op vakantie… de eerste run ging best lekker maar tussen de 2 en de 4 km raakte ik in de war en was ik héél erg blij met m’n gps op mijn telefoon… Rond de 5 km zag ik de brug die ik kende… Ik liep 2 km verder dan ik in mijn hoofd gepland had… 7,8 km werd het uiteindelijk….

‘smiddags deed ik ook nog lekker met een zumbalesje mee… het was niet verschrikkelijk warm maar wel iets te intensief… dus ik had wat last van mijn kuiten de volgende ochtend… daarom deed ik met de aquarobics mee en daarna ook nog met de gewone aerobics… Ik dacht dan mag ik wel 3 dagen rust nemen van het hardlopen… het werden 5 dagen…

Ik liep een ander rondje want de eerste dag was veel langs weg zonder stoep en moest ik een aantal door hoog gras en hobbelige berm heen…  bij 6,5 km dacht ik dat ik nog maar 500 meter moest en sloeg ik nog een keer rechtsaf om een extra rondje in mijn rondje te doen… het was alleen iets verder… het rondje werd 9,7 km…

Omdat het wat warmer werd op vakantie (en ik wat later wakker werd dan de eerste week) stelde ik het volgende rondje wéér uit… en toen ging ik op woensdagochtend croissantjes en een stokbroodje halen bij het winkeltje op het complex… bij de 2e rechts tilde ik mijn voet niet hoog genoeg op en stootte ik mijn kleine teentje aan een van de stenen langs het pad… het deed zeer maar het viel wel mee (dacht ik), ik haalde brood en ontbeet… toen we Jamie naar de kidsclub gingen brengen deed mijn teen zeer… heel veel zeer… hij was ook 2x zo dik en wat blauwig… schoenen kon ik niet meer aan… dus ook geen hardloopschoenen… KAK!!!

Ondanks dat hebben we een héérlijke vakantie gehad… het weer was grandioos… we hebben 2x een onweersbui gehad en voor de rest heerlijk stralend en warm weer… En nu… we zijn morgen alweer een week terug… ik heb sinds 15 juli dus niet meer gelopen… ouch… dat is niet helemaal volgens het schema van asics… Vandaag maar een nieuw schema aangemaakt om het vanaf maandag weer op te gaan bouwen… Ik mag weer beginnen met 5 km hobbelen… nee echt niet hardlopen… ik mag 9 en halve minuut over 1 km doen… mijn normale trage tempo is rond de 7 en halve minuut per km… Ik zie maandag wel hoe ik loop…

Nog 7 weken tot de Dam tot Dam……….

 

Almere City Run….

Zoals jullie hebben kunnen lezen op facebook hebben we het gedaan… we hebben de 14 km uitgelopen… Ik heb het weinig moeilijk gehad… ja de laatste kilometer… het bruggetje voor je achterlangs het ziekenhuis loopt en de finish eigenlijk al ziet (en de dj hoort) op dat bruggetje had ik het zwaar… weinig irritante lopers om me heen gehad… (bij de TCS 8 km liepen er een stel die de hele tijd héél hard inhaalden en dan vervolgens weer gingen wandelen en dat zo de hele 8 km lang)

Behalve dat laatste stuk langs het water… daar liep een meisje die ook nog eens door haar al gefinishte vriend werd “opgehaald”. Ze had last van haar knie en wandelde… en dan haalde ze me weer in met een noodgang… en dan ging ze weer wandelen…

Maar goed… Het stuk langs de vaart was echt heerlijk… tussen de bomen… het was daar wat bewolkt en dus niet te warm… hier en daar was het wel even heet… maar dat was alles… Ik kon eigenlijk de hele route positief blijven… heb wel wat gekletst maar niet overdreven veel… hier en daar wat dames op sleeptouw kunnen nemen  en ik ben niet als laatste gefinisht… ik moet zeggen dat ik dat wel echt héél erg fijn vond… niet als laatste… 1 december liep ik 10 km en was ik laatste…

Van de 257 dames werd ik 243 met een netto eindtijd van 1:44:02
Ik kan wel zeggen dat ik best wel trots op mezelf ben… op naar de Dam tot Dam in september… =D

ps… Peter deed het nog beter… 14 km in 1:19:02 maar daar hebben we het maar even niet over hahahaha

Niet gepland…

en niet heel snel maar ik wilde even weten of ik het kon…
bij 2 km dacht ik, ik loop vandaag maximaal 7 km… het werden er 13.99 =D
Damn I’m Proud!!!

 

 

 

 

 

 

Voor groter… klik op de screenshot… 

20 dagen…

Dat zijn niet de dagen dat ik al niet geblogd heb… nee dat zijn de dagen tot 15 juni… de dag dat ik me ingeschreven heb voor de 14 km van de Almere City Run… Die run waar ik jullie al tot in den treuren over verveeld heb… die run waar ik wat angst voor heb… (net als ze Dam tot Dam maar die is gelukkig in september)

Anyway… de afgelopen weken gingen weer eens niet… (goh Maaik vertel eens wat nieuws) Begin mei mocht ik maar 6 km per run doen van de fysio… blehh… zo kort… 4 mei deed ik voor het eerst iets raars… ik liep 5 km in 30 minuten (en 9 seconde) Daarna gingen alle runs weer retetraag… maar ik ging weer opbouwen… een paar keer 6, 7, 8 en 9 gedaan… vorige week heerlijk 9 gelopen met Annemarie… NOT… wel gezellig met Annemarie maar ik ging stuk… het was warm en ik had pijn… woensdag mocht ik naar de fysio en de dagen daarna had ik nog meer pijn… had sinds zondagmiddag ook al hoofdpijn dus ik had niet meer gelopen… Donderdag nog steeds niet helemaal lekker… vrijdag na het werk meteen uiteten… zaterdag een Workshop bij Dreams of Magnolia met Hidde de Brabander en 3 dames van Dilmah… oh wat hebben Lot en ik gesnoept en thee geleut… daarna nog in Headvillage bij de Japanner gegeten… dus weer niet gelopen… Zondag om kwart voor negen savonds zei ik: “shit ik had moeten lopen vanavond”. Ik besloot toch nog even een half uurtje te lopen… dat half uurtje werd iets meer… een heerlijke 9,7 km liep ik… de laatste anderhalve kilometer kreeg ik last van mijn lies… anders was ik doorgelopen…

wat ik besefte tijdens het lopen was dat ik niet snel wil zijn… Ik laat het snelle los… Ik lees diverse runnersblogs… ben vaak jaloers want ze zijn zo snel… er is alleen een groot verschil tussen die meiden en mij… ze zijn bijna allemaal minstens 15 jaar jonger (als het niet meer is bij sommige) en ze wegen minstens 20 kilo minder… Mijn doel is dus verandert sinds gisteren… mijn doel is nu de 14 km te lopen… op mijn tempo… natuurlijk zal dat op mijn tempo zijn… ik kan immers niet harder… maar ik ga tevreden zijn met 7 minuten per km… en als het nodig is dat ik 7,5 minuut per km loop is dat ook oké… dus 14 km x 7 minuten… dan loop ik maar 1 uur en 38 minuten erover… Ik ga het doen…

Ik heb ook besloten dat ik tot die tijd een lange run en een wat kortere run ga lopen per week… niet meer 3x per week… geen stress… door de blessures wil ik alleen maar opgeven… als het weer even goed gaat ga ik over mijn grens… die grens verleg ik nu… ik verleg ‘m terug… rustig aan… kalm… en luisteren naar mijn lijf… Zondag lopen betekend woensdag of donderdag pas weer lopen en dan zaterdag of zondag weer… als ik dan ook nog eens 3 kg kan kwijtraken in de komende 20 dagen dan ben ik ook nog blij… er is er al 1 af…

Ik ga het doen… Ik ga het gewoon doen…

I don’t like Mondays…


Maar eigenlijk vind ik de dinsdag niet zo leuk… om 8.30 breng ik Jamie naar school en sjees ik door naar mijn werk om 4 uurtjes te werken… dan sjees ik naar huis om snel even te eten en daarna boodschappen te doen… om 15.15 haal ik Jamie weer op en kunnen we even rustig zitten en eten we nog wat…  rond vijf uur fietsen we dan naar zwemles en fietsen we rond half zeven weer terug… Als Peter op tijd is ga ik eerder weg bij zwemles zodat we meteen kunnen eten als de rest binnen is… Dan snel Jamie naar bed want eigenlijk train ik op dinsdag met de groep mee… Helaas is me dat de laatste 2x niet gelukt… we eten gewoon te laat en is mijn energiepeil veel te laag… Hopelijk kan ik mezelf er vanavond toe zetten om even zelf een rondje te lopen… Ik heb Jamie inmiddels op de wachtlijst voor de zaterdag zwemles laten zetten, die les is om 9.50 of 11.50… Véél beter dus… Nu maar hopen dat er snel een plekje vrijkomt… Ondertussen zing ik “I don’t like Tuesdays”

Badkamermeubels

Vandaag zouden we naar Fijnaart voor een badkamermeubel. Gelukkig ging ik nog even meten en bleek wat wij wilden gewoon niet te passen.

Zucht…

Dus nadat Peter had hardgelopen gingen we naar de Sanidump (wat een achterlijke prijzen voor een “dump” store) toen kwamen we (per ongeluk) bij de Sanidirect. Djiezzz die wilden alleen maar verkopen en zag ik de bomen door het bos niet meer. Naar huis gegaan om te lunchen en toen hier in de buurt naar een tegel/sanitair handel. Wat een rommel. Toch maar weer naar de Praxis. En waren we er uit maar toch niet helemaal. Dus toch (na vieren) “even” naar de Ikea. Na een half uur gewacht te hebben kon Jamie Småland in en wij door de Ikea sjezen met z’n tweeën. Bij het eerste voorbeeld wat we tegen kwamen (niet eens bij het badkamer gedeelte) waren we er al bijna uit. Hahaha. Wij weer doorsjezen naar het badkamer gedeelte. Daar vonden we het kastje. Uit de Godmorgon serie. Uit 3 wasbakken gekozen en dat werd de Odensvik toen nog de kraan. Van de zeven opties werd de een na laatste op de lijst. De Dalskär. Met een hoge kast met spiegeldeur als eventuele optie.

Had ik dit geweten. Jolanda en Frieda wisten het op facebook al. Had ik maar geluisterd. Dan waren we niet naar al dat andere geweest. Jongejongens wat een dag. Ben stuk. Maar we zijn er uit. Nu nog overleggen of het ook écht kan omdat ie wat meer naar links moet in de badkamer ivm de afmeting. Ik heb zo’n vermoeden dat het wel kan. (*Duim, duim, duim, duim, duim*)

Jamie was wel helemaal happy, het was immers zo laat dat we bij de Mac gingen eten. (Breuh)

Schoon…

Peter zei vanochtend: “hebben we toch een dagje niets”

Maar dat liep toch even anders. Gisteren had ik een lijstje gemaakt met wat dingetjes. Niet dat het moest. Maar iets ervan zou wel fijn zijn en zo gebeurde er heel andere dingen…….

Op mijn lijstje stond hardlopen. Al een tijdje geen “eigen” rondje (zonder hardloopmaatjes) meer gelopen met muziek. Even het koppie vullen met muziek en de benen stuk laten gaan. Ik liep iets meer dan 11 km en het ging redelijk goed. Dat was een streep op het lijstje. Er stonden ook de volgende dingen op het lijstje ; Papier wegbrengen, Plafond vd badkamer witten, boodschappen, rookmelders ophangen, tegels naar boven brengen, stofzuigen en uitnodigingen voor Jamie’s klasgenootjes maken. De laatste 4 zijn vandaag niet gelukt maar……..

Ik had al een paar keer een banner gezien bij binnenkomst van Waterwijk… “Laat Waterwijk Uw Utopia zijn!” stond daar op. Een schoonmaakactie in de wijk zelf. Ik kan mij soms ontzettend storen aan het zwerfvuil in de wijk (vooral rondom de Jumbo) maar echt actief gaan lopen opruimen in je eentje doe je ook niet. Wel in mijn eigen straat zo nu en dan. Dus ik zei tegen Jamie na het lopen en het douchen of hij zin had om even op het schoolplein te gaan om te kijken of we nog iets konden doen. Dat kon. Jamie kreeg handschoenen en een grijper en ik een grijper en een vuilniszak. We zijn langs school richting de Jumbo gelopen en langs de busbaan weer terug naar school. Dit was ongeveer een kilometer en we hadden een enorme vuilniszak vol. Toen we de vuilniszak hadden ingeleverd kregen we een lootje want daar kon je een jaarabonnement van Jeugdland of een fiets mee winnen. Dus we zijn blijven hangen op het schoolplein (waar een springkussen stond en een aantal kinderen uit Jamie’s klas) Peter kwam na het witten van het plafond ook nog even. Helaas hebben we niets gewonnen maar we hadden een voldaan gevoel. Ik in ieder geval wel.

Daarna ben ik snel boodschappen gaan doen en koken terwijl Peter en Jamie het gras maaide en de tuin wat bijwerkte. Oh en over het avondeten gesproken. Dankzij een blog van een oud klasgenootje van me besloot ik een afspraak te maken met Jamie dat we elke week iets nieuws gaan proberen. Dat hebben we donderdag voor het eerst gedaan. Hij kreeg één stronkje broccoli. We gaven er vrij weinig aandacht aan we hadden immers een afspraak. Hij stak het vrij snel in zijn mond en trok meteen een vies gezicht. 3x kauwen verder zei hij “Hmmmm dit is lekker” en wilde vervolgens géén sperziebonen meer. Peter had nog best veel broccoli en heeft zijn portie zo goed als ingeleverd en heeft Jamie’s sperziebonen opgegeten. Dus vandaag aten we weer broccoli! Bedankt Ilona volgende week proberen we weer wat!!

Wat een heerlijke dag… <3