maandag, dinsdag en woensdag was ik niet gaan hardlopen dus donderdag mocht ik de training mee doen aangezien Peter woensdag al was gaan sporten. Stom genoeg vertrok ik een beetje te laat en was ik keihard aan het fietsen. In verzetswijk gebeurde er al íets met m’n fiets maar ik fietste gewoon heel hard door. Ik moest en zou die training doen. Doorfietsen dus!! Bij de volgende hobbel en aanzet zegt er iets krak en vervolgens kan ik niet met verder fietsen! KAK!! Als ik iets veel gebruik is het mijn fiets. Ik leef op dat ding. Maar goed. Ik zag de lichten van de tennisbaan al, ik was er bíjna! Doorlopen, bijna rennend. Een man met hond ging nog tegen me ouwehoeren.

Ik was net op tijd maar ik moest ook nog terug. Fanny gebeld en gevraagd of ze Peter wilde vragen of hij rond negen daar wilde zijn omdat m’n ketting eraf lag. Heerlijke training gedaan, lekker rondje Weerwater gelopen met de groep. Tijdens het stretchen kwam er een auto het terrein op. JAAAA… daar was Peter al.

Vrijdag op Fanny’s fiets naar m’n werk. Die is dus helemaal niet lekker afgesteld, zadel en stuur net te laag. Bah. Peter had inmiddels mijn fiets naar de fietsenmaker gebracht en hij zou pas in de loop van de week klaar zijn. F*CK!! Nog een paar dagen op Fanny’s fiets dus.

Vanmiddag had ik een gemiste oproep tijdens Jamie’s zwemles. De fietsenmaker!! M’n fiets was al klaar!! Woooeeehhh… Na zwemles snel naar de stad en daarna snel naar de dierenwinkel en aan de overkant zit de fietsenmaker!

Hij fietst weer zo fijn. Mijn liefste fietsje. <3