Archive for november, 2010
november 15th, 2010 | 
Author: ♥
Niet alleen heb ik dag 29 voor Max gebruikt… ook vandaag… Dag 30 zal voor Max zijn…
Max heeft volgens mij geen pijn gehad de laatste dagen maar was alleen maar magerder en magerder aan het worden… Ik heb ander voedsel gekocht… Eten en drinken naar boven gebracht maar hij bleef spugen… Ik had vanochtend opeens het idee dat hij wat beter ging… Hij kwam naar beneden en wilde de tuin in… ging nog even wat eten en weer naar boven… toen ik even later boven kwam had hij alweer gespuugd en heb ik besloten dat de afspraak vanavond bij de dierenarts Max zijn laatste afspraak was… Ik heb me er dus de hele dag op voor kunnen bereiden… Fanny niet… die wist pas echt later vanmiddag dat het zover was en vond het dan ook verschrikkelijk toen hij het slaapmiddel kreeg en langzaam in mijn armen in slaap viel… Het duurde nadat hij gestopt was met ademen nog zeker 5 minuten voor zijn hartje stopte…
Voor we naar binnen gingen heb ik hem nog even op de weegschaal gezet en hij was in 3 weken tijd 500 gram afgevallen… dat zou bij mij 20 kilo betekenen!!! Hij was dus zoals ik al eerder zei echt sterk vermagerd… En dit was dus echt de beste beslissing… Maar het blijft pijnlijk… =(
Ik ben ook bang voor Jamies vragen… “waar is Max” Als ik zo door mijn twitpic foto’s heen blader kom ik heel veel knuffelende Jamie en Max tegen… Wat zal die kleine man onze Max missen… Net als wij trouwens… ;-(
Rust zacht lieve lieve Max…
♥
›
Dag 29 had eigenlijk “Mijn aspiraties” moeten zijn maar dat vind ik zo lastig… Net als wat mijn motivatie is voor iets moeten geven… Weet ik veel…
Maar goed ik dwaal af… Dag 29 is voor Max… We zijn vrij snel met de prednison gestopt omdat hij daar alleen maar meer van ging spugen… kreeg nog op mijn sodemieter van de dierenarts want ik had niet zomaar mogen stoppen… tja dan hadden ze dat moeten zeggen toen ik het kreeg… Ik kreeg de pilletjes sowieso niet meer naar binnen en ik ga geen strijd aan met een 17 jarige kat die sterk vermagerd is en pillen naar binnen douwen…
En zojuist belt mijn dochter vanaf zolder dat Maxie weer gekotst heeft… die 40 gram die hij nog niet eens heeft gegeten is er dus weer uitgekomen… daarna is hij even naar beneden gegaan om naar de bak gegaan (de eerste keer vandaag)… Morgen ga ik de dierenarts bellen om een afspraak te maken voor het einde…
Hoe moeilijk het ook is… maar het moet… Hij is zo dun… de tumor op zijn zij is al wat groter dan 2 weken geleden… Het is dus klaar… =(
›
*
Ik mis de motivatie en wilskracht om lekker voedsel te laten staan… Ik mis dat ik niet even de deur uit kan lopen om ff 5 minuten een kopje thee te gaan drinken bij mijn moeder… Verder mis eigenlijk best weinig…
Vroeger miste ik vriendinnen waar ik leuke dingen mee kan doen maar dankzij Zumba heb ik nu een paar meiden in Almere waar ik wat aan heb… Ik miste bijvoorbeeld zo’n clubje als in “Sex and the City” maar vraag me gelijk af of dat een reëel beeld is… Vorige week heb ik voor het eerst in de stad geluncht zonder Peter of Fanny maar gezellig met Daphne en Jamie… en afgelopen zondag ben ik ook voor het eerst naar de film geweest zoals ik al vertelde bij dag 25 vertelde =)
Goh… ben eigenlijk best tevreden met mijn leven… (op een paar hick ups na dan…)
*
°
Mijn favoriete plek is achter de laptop, op de bank, in bed… gewoon hier in huis… Ik ben best wel een couchpotato =) Ik vind het heerlijk om thuis te zijn en niet te doen of een beetje te rommelen in huis… Maar sinds afgelopen vakantie heb ik geweldig genoten op het strand… Normaal had ik echt een bloedhekel aan zand en zee… Vooral het zand wanneer we weer thuis kwamen… Maar nu gewoon meteen slippers uit en onder de douche… hatsikidee… probleem opgelost…
Ik heb op het strand van Arenal d’en Castell (Menorca) dus heerlijk genoten van Jamie, Peter, zand en zee… Mijn echte favoriete plek is natuurlijk gewoon bij mijn familie…
*
Mijn geliefden verliezen… Je weet namelijk dat dat ooit gebeurt…
Vroeger was ik heel erg bang voor brand… Als ik ‘s avonds, in bed, een sirene buiten hoorde moest en zou ik even naar de huiskamer om te kijken of er niets aan de hand was… helaas was ik vaak al 80x de huiskamer in gekomen voor het slapen gaan en werden mijn moeder en broer gillend gek van me…
Maar ik dwaal af… Ik heb nog steeds wel ergens angst voor brand… Ook heb ik een hele tijd hier in huis gehad dat ik ‘s nachts de gang niet op durfde… als ik dan moest plassen moest Peter voor gaan… Maar waar ik nou bang voor was weet ik eigenlijk niet…
*
♥
Ik moest net even heel hard huilen en nu ook weer…
Onze Maxie heeft een tumor in zijn huid… en waarschijnlijk nog meerdere kleintjes over zijn huid verspreid… Hij is dan wel 17 jaar maar er zijn verschillende opties… de tumor operatief verwijderen maar het zou ook in zijn darmen kunnen zitten (dat komt voor bij dit soort tumoren…) en de kans is ook nog dat hij niet wakker wordt uit de narcose omdat hij al 17 is…
Vanmiddag haal ik sowieso prednison voor de komende 2 weken om te kijken of hij zich daar wat beter door gaat voelen… Maar dan moet ik ‘m 3x per dag lastig vallen met een pilletje (en als hij iets vreselijk vind…)
Hoe irritant ik hem soms vond en hoe gek ik van het kotsen werd het afgelopen jaar… Ik wil die lieve Max gewoon nog niet missen… Ik ga nog even heel erg huilen nu…
♥
Liz Gilbert (Julia Roberts) heeft alles wat een moderne vrouw zich maar kan wensen: een echtgenoot, een huis, een succesvolle carrière. Maar in plaats van gelukkig te zijn wordt ze overspoeld door paniek, verdriet en verwarring. Net gescheiden besluit Ellzabeth een radicale stap te nemen: ze gaat een jaar lang alleen op reis. Op haar zoektocht naar evenwicht en geluk bezoekt ze drie landen: Italië, India en Indonesië. Italië staat in het teken van eten en leert ze la dolce vita kennen, in India schrobt ze tempelvloeren en leert ze de kracht van meditatie kennen en in Indonesië de balans tussen ernst en lichtvoetigheid – en ontmoet ze haar grote liefde in Bali.
Ik wil nu ook lekker eten in Italië… India heeft me nooit zo getrokken… maar ik was ontroerd door de schoonheid van Indonesië… Gelukkig heb ik mijn grote liefde al gevonden en heb ik twee schatten van kinderen anders was ik meteen vertrokken hahahaha (alsof het in het echt ook zo romantisch zal zijn…) Ik weet in ieder geval dat ik een eerste keer naar Italië wil… Nu echt!!!
